به مجله اینترنتی مفید به نقل از انصاف نیوز؛ محمدجواد روح تاکید کرد: سیاستگذاری و تعیین مسیر هر روزنامه با مدیران و گردانندگان آن است و هیات نظارت بر مطبوعات و اعضای حقی برای مداخله در این مسأله ندارند.
او ادامه داد: آنچه تحتعنوان تخلفات روزنامه از آن یاد شده، چیزی نیست جز اینکه مسیر و مشی سیاسی و حرفهای روزنامه و تاثیرگذاری آن، باب طبع محافل تندرو و انسدادگرا نیست و متاسفانه هیات نظارت بر مطبوعات هم نهایتا از تندروها تبعیت کرد.
روح یادآور شد: در دوره جدید انتشار روزنامه هممیهن که نزدیک به هزار شماره منتشر شده، بارها با شکایتهایی از سوی نهادهای مختلف مواجه بوده است. در مقطعی به خاطر حوادث سال ۱۴۰۱ یکی از نهادها حدود ۳۰۰ مورد از ما شکایت داشت که به جز یکی دو مورد، بازپرس برای همه منع تعقیب صادر کرد. آن یکی دو مورد هم به دادگاه رفت و روزنامه تبرئه شد. بنابراین، برخلاف ادعای دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات، روزنامه در طول این حدود هزار شماره مرتکب تخلفی نشده است.
این روزنامهنگار با ابراز تأسف از عملکرد نماینده مجلس در هیأت نظارت بر مطبوعات، گفت: ما نمیگوییم از نمایندگان اصلاحطلب برای این هیأت انتخاب کنید؛ از نمایندگان اصولگرای منطقی، اهل تعامل و دارای فهمی از رسانه انتخاب کنید که به تندروی شناخته شده نباشند نه از افرادی که حتی به تذکرات پیاپی رهبری درباره خودداری از تندروی، دوقطبیسازی و کارشکنی در مسیر دولت و حتی حمله به قوای دیگر هیچ توجهی ندارند. این واقعا مایه تأسف است که بدترین فرد ممکن که هیچگونه انعطافی در برخورد با مخالفان ندارد، به عنوان نماینده مجلس در هیأت نظارت بر مطبوعات منصوب میشود که قاعدتا، باید یک جایگاه و وجهه بیطرفانه داشته باشد.
محمدجواد روح تصریح کرد: ظاهرا نماینده مجلس در هیأت نظارت بر مطبوعات، از ابتدای امسال در جلسات متعدد تأکید داشته که هممیهن را توقیف کنید و همین ادعاها را تاتحتعنوان تخلف روزنامه مطرح کردهاند. دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات باید پاسخ دهد که کدامیک از ادعاهای ایشان یا سایر اعضای هیأت نظارت بر مطبوعات در دادگاه ثابت شده که بهعنوان تخلفات روزنامه از آن یاد کردهاند؟
او گفت: پرونده و اتهامات اخیر هم ثابت نشده است؛ طبعا، طبق روال قضایی باید موارد اتهامی برای بازپرسی به دادسرای رسانه برود و اگر بازپرس، اتهامات را وارد دانست و منع تعقیب نداد، به دادگاه برود که امیدواریم دستگاه قضایی با سرعت، دقت و عدالت این روند را طی کند و مجموعه روزنامه و مخاطبان آن را از بلاتکلیفی خارج کند.
آقای روح ادامه داد: به نظر ما اتهامات مطرحشده درباره دو مطلب اخیر هم، همچون موارد قبلی اصلا وارد نیست. یک مطلب گزارشی راجع به بیمارستان ایلام و ورود ماموران بوده که تا جایی که ما اطلاع داریم گزارش رسمی وزارت بهداشت از برخوردهایی که در آن بیمارستان شده بهطوری که رئیسجمهور دستور پیگیری دادند، خیلی شدیدتر و تندتر از چیزی است که در گزارش ما آمده است. ما اظهارات مسئولین رسمی و نماینده ایلام و اظهارات چند شاهدی که به آن بیمارستان مراجعه کردند را آوردیم. کجای این تخلف است؟
سردبیر روزنامه هممیهن گفت: در مطلب خود من با عنوان “از دی۱۳۵۷ تا دی۱۴۰۴” که به مناسبت سالروز رفتن محمدرضاپهلوی از ایران منتشر شد، سؤال اصلی ما این است که دی ماه سال۱۳۵۷ بخش زیادی از جامعه به میدان آمدند و شاه را از کشور بیرون کردند، چرا باید بعد از ۴۷سال عدهای در نقاط مختلف کشور تجمع کنند و یکی از شعارهای آنها بازگشت پهلوی باشد؟ آیا این، به معنی شکست کل سیاستهای شما نیست؟ ما این سؤال را مطرح کردیم و کیهان هر توهینی که توانست علیه شخص من و روزنامه داشته و بعد هم اعضای هیأت نظات روزنامه را توقیف کردند.
او ادامه داد: نهادهایی که این بودجههای نجومی را دریافت میکنند و هیچ کارکردی هم ندارند، باید در قبال شعارها و ناآرامیهای اخیر مخصوصا شعارهای حمایت از پهلوی پاسخگو باشند؛ نه ما که سوال کردیم. صداوسیمایی که یک موقع “هزاردستان” میساخت و آدم از دیدنش لذت میبرد، تدریجا در روایت تاریخ معاصر به “کیف انگلیسی” و بعد “معمای شاه” رسید که حتی کسانی که انقلاب کردند، میگویند این چه چیزی است که به اسم تاریخ پهلوی ساختهاید؟ وقتی این طرف روایت حرفهای و مستقلی وجود ندارد، نسل جدید جلوی ماهواره “منوتو” مینشیند که میگوید دوره شاه توسعه و آزادی بود و تورم نبود و حرفی هم از استبداد و نظام تکحزبی و برخوردهای شاه و ساواک با مدیران و کارشناسان منتقد نمیزند.
محمدجواد روح با تأکید بر اینکه مرجعیت رسانههای داخلی تمام شده است، گفت: اردیبهشت۱۳۷۹ که یکشبه ۲۰روزنامه توقیف شد، همان لحظه مرجعیت رسانهای را به خارج از کشور دادیم. چند سالی فعالیت مطبوعات و سایتهای داخلی با افتوخیز ادامه داشت؛ شاید، چون اینترنت و شبکههای اجتماعی و یا شبکههای ماهوارهای قدرتمندی هنوز شکل نگرفته بود. ولی بعد از سال۱۳۸۸ کاملا مرجعیت رسانهای را به آن طرف دادیم. متأسفانه خیلی از بچههایی هم که اینجا در چهارچوب قانون کار حرفهای میکردند، به آن شبکهها رفتند. پس از دومخرداد و حتی تا سال۱۳۸۸ هم رسانههای فارسیزبان خارج از کشور وجود داشتند، ولی مرجعیت رسانهای با داخلیها بود. البته رسانههای اصلاحطلب به برخی سیاستها انتقاد داشتند، ولی در چهارچوب همین نظام مینوشتند. اما شما یک شبه ۲۰روزنامه را از بین بردید و بعد هم انتظار دارید صداوسیمایی که دوره به دوره تندتر و بیمنطقتر میشود، بتواند مقابل شبکههای ماهوارهای مرجعیت پیدا کند؟
وی با تأکید بر اینکه وضعیت دهه۷۰ برای صداوسیمای الآن آرزو است، تصریح کرد: فقط هر سال بودجه این سازمان را بیشتر میکنند و برنامههای به قول خودشان امیدآفرین ولی به نظر ما وارونهساز و خودفریب میسازند. چهرههای محبوب و برنامهسازان و مجریان حرفهای هم از صداوسیما فرار میکنند و به VOD ها، پلتفرمها و یا بعضی از آنها به خارج میروند. یعنی همان چیزی که در رسانههای مکتوب بوده، در صداوسیما هم کموبیش همان وضعیت وجود داشته است. بنابراین، این حرف که مرجعیت رسانهای را به داخل برگردانیم، رویا و توهم است. اصلا دیگر قابل بازگشت نیست. مگر کار یکشبه است؟! مرجعیت رسانهای بر اساس اعتماد شکل میگیرد. اعتماد ذرهذره به وجود میآید؛ ولی با یک ضربه کل آن از بین میرود. مثل شیری که قطرهقطره دوشیده میشود، ولی سطل شیر با یک ضربه میریزد و از بین میرود.
سردبیر روزنامه هممیهن تأکید کرد: وقتی شما اجازه تلویزیون خصوصی نمیدهید، با روزنامه و کانال تلگرامی که نمیشود به جنگ شبکهای ماهوارهای رفت. بودجههای بیش از ۲۰هزار میلیاردی برای صداوسیما میگیرند که جز نفرت و خشم بیشتر برای جامعه هیچ اثربخشی ندارد و البته، بخش زیادی که اصلا نگاه نمیکنند. از سوی دیگر، اصلا اجازه نمیدهید تلویزیون خصوصی وجود داشته باشد و حتی VODها را هم تحتفشار قرار میدهید که زیرنظر صداوسیما بیایند. چه گلی به سر خودتان زدهاید که میخواهید تاج به سر VOD بزنید یا ادعای مدیریت کل رسانهها را هم دارید؟
او افزود: اینها مرجعیت رسانه را که نمیخواهند هیچ، میخواهند همین یکی دو چراغی هم که در مملکت کورسویی میزند را هم از بین ببرند. توقیف هممیهن هم در چهارچوب همین سیاست قابل تعریف است. مگر روزنامه هممیهن چه جرمی داشته؟ جز اینکه بعد از اعتراضات گزارش داده که در بیمارستانها و بهشت زهرا (س) چه خبر است و پیگیری کرده که سرنوشت بازداشتیها چه شد. آیا در شرایطی که اصلیترین مسأله کشور اعتراضات است، تهیه گزارش از وضعیت کسانی که در این حوادث آسیب دیدهاند، کار غیرحرفهای است یا دقیقا ایفای مسئولیت حرفهای است؟ اگر اینطور است، شجاعت داشته باشید رسما و علنا بخشنامه کنید و بگویید هیچ کسی حق ندارد اتفاقات داخل کشور را اطلاعرسانی کند. وقتی چنین نگاهی حاکم باشد، چطور میشود مرجعیت رسانهای داشت؟!
روح پرسید: اگر گزارش ما درباره بیمارستان ایلام واقعا مشکل داشت، نباید وزارت بهداشت، وزارت کشور و حتی نهادهای امنیتی جوابیه میفرستادند که بگویند اینطور نبوده؟ چه کسی به ما جوابیه داده که گزارش بیمارستان ایلام غلط بوده؟ مگر میشود رسانه نگوید که چه اتفاقی افتاده؟ رسانه منتشر میشود که بگوید چه اتفاقی افتاده است. اگر تعریف رسانه این است که واقعیت را بررسی و منتشر کند، هیچ نسبتی با این پرونده و اتهامات و ادعاهای مطرحشده ندارد.
وی افزود: در همین ماجرای برخوردهای پلیس آمریکا با مهاجران و معترضان میبینید که ۲۴ساعته همه تلویزیونها و روزنامههای آمریکا به موضوع وارد شدهاند و از زوایای مختلف، به نقد ماموران، سیاستهای پلیس و همینطور پیامدهای سیاست ضدمهاجرتی ترامپ میپردازند. چرا؟ چون میدانند خطر مخفیکاری و ارائه روایتهای یکطرفه و رسمی، برای آمریکا در بلندمدت خیلی بیشتر است تا زیر سوال رفتن مقطعی پلیس و حتی برکناری رئیسجمهور؛ همانطور که در واترگیت رخ داد.
محمدجواد روح با تأکید بر اینکه پیام روشن توقیف هممیهن دعوت به نشر اکاذیب است، افزود: شما با این توقیف کاری میکنید که رسانه راهی جز نشر اکاذیب ندارد. یعنی، رسانه اتفاقی که افتاده را گزارش و تحلیل نکند و یا صرفا چیزی که ما میگوییم درست است را بگوید؛ که آن هم حداکثر بخشی از واقعیت است و همه واقعیت نیست. وقتی اجازه روایت مستقل را ندهید، رسما یعنی دعوت به نشر اکاذیب؛ چون روایت یک طرف که نمیتواند روایت جامع باشد و روایت یکطرفه هم برای مخاطب، فرقی با روایت کذب ندارد.
وی تأکید کرد: اگر بخواهم جمعبندی کنم، باید بگویم کل مواردی که بهعنوان تخلفات هممیهن مطرح میشود، دو بخش است. بخش اول، صرفا جوّسازی و فضاسازی رسانهای کیهان و خبرگزاریها و سایتهای همسو با آن است و دوم هم، مجموعه تحرکات اعضای تندروی هیأت نظارت که از اول امسال مدام گفتهاند هممیهن باید توقیف شود. غیر از این دو، که هیچ کدام هم مبنای قانونی و حقوقی ندارد، هیچ چیزی علیه هممیهن مطرح نبوده است. تنها جرم هممیهن فعالیت حرفهای و مؤثر بودن است. من چند روز پیش، یکی از سایتهای تندرو را مرور میکردم و دیدم هفتهای یکی دو بار مطلب میزند که چرا هممیهن را توقیف نمیکنید.
سردبیر روزنامه هممیهن در پایان گفت: انتظار ما این است که قوه قضائیه طبق مشی پیشین که در دوره آقای اژهای و همچنین مرحوم رئیسی جاری و ساری بوده، با انسدادگرایان و حامیان تعطیلی مطبوعات همراه نشود. دادسرا و دادگاه محترم تحتتأثیر فضاسازیها قرار نگیرند و همچون اتهامات قبلی، حکم تبرئه و ادامه فعالیت این مجموعه مطبوعاتی حرفهای و موثر را صادر کنند.
