تعداد روزهای تعطیل در سال آینده چند روز است؟ پر تعطیل ترین ماه سال کدام است؟ آیا تعطیلات سه یا چهار روزه خواهیم داشت؟
به گزارش سرویس اجتماعی مجله اینترنتی مفید، بر اساس تقویم رسمی، سال ۱۴۰۵ دارای ۲۷ روز تعطیل رسمی غیر از جمعه و در مجموع ۷۳ روز تعطیل (با احتساب جمعهها) است که در آن ماههای فروردین، مرداد و خرداد پرتعطیلترین ماههای سال محسوب میشوند.
«تعطیلات برنامهریزی شده» و «تعطیلات اجباری ناگهانی»
بررسی دقیق تقویم سال ۱۴۰۵ حکایت از ۲۷ روز تعطیل رسمی (به جز پنجاهودو جمعه) دارد که در کنار هم ۷۳ روز تعطیل در سال را تشکیل میدهند. سه دوره تعطیلات نسبتاً طولانی (سه تا چهار روزه) نیز در مناسبت نوروز، عزاداری محرم و نیمه خردادماه پیشبینی میشود. اما این ارقام و اعداد رسمی، امروز تنها بخشی از داستان تعطیلی در ایران را روایت میکنند.
آمار رسمی:
تعطیلات رسمی غیرجمعه: ۲۷ روز
تعطیلات سهروزه متصل: ۳ بار (نوروز، تاسوعا و عاشورا، رحلت امام و ۱۵ خرداد)
تعطیلات مصادف با جمعه: ۶ مناسبت (که از تعداد روزهای تعطیل افزوده کاسته میشود)
کل تعطیلات (رسمی + جمعه): ۷۳ روز
پرتعطیلترین ماهها: فروردین (۱۳ روز)، مرداد (۱۰ روز)، خرداد (۹ روز)
پنج شنبه های تعطیل
در این میان احتمالا تعیین تکلیف نهایی و رسمی تعطیلی پنج شنبه ها نیز به مجموعه روزهای تعطیلی اضافه می کند. بر اساس خبرها، تصمیم تازه درباره ساعت کاری ادارات دولتی در حال بررسی نهایی است و بر اساس پیشنهاد کمیسیون اجتماعی مجلس، دولت میتواند ایام کاری کارکنان را در پنج روز هفته توزیع کند و روز پنجشنبه را به عنوان تعطیل رسمی در نظر بگیرد.
در شرایطی که تعطیلات ناگهانی و غیرمترقبه (از قطعیهای برق و آب گرفته تا تصمیمات اداری مقطعی) به بخشی عادی از زیست شهری تبدیل شدهاند، به نظر میرسد دیگر تقویم رسمی تعطیلات آن کارکرد همیشگی خود را از دست داده است.
امروزه برای بسیاری از شهروندان و فعالان اقتصادی، پرسش اصلی دیگر «چند روز تعطیل رسمی داریم؟» نیست، بلکه این است: «این ماه چند روز تعطیلی نا برنامه و غیرمترقبه پیش رو داریم؟»
شرایط تعطیل پرور
پدیده «تعطیلات ناگهانی» از مرز یک استثنا گذشته و به یک قاعده ملالآور و هزینهزا تبدیل شده است. این تعطیلات دیگر فقط محدود به آلودگی هوای کلانشهرها نیست؛ بلکه شامل: قطعیهای گسترده و چندروزه برق در تابستان و زمستان، قطعیهای فراگیر آب در فصل گرم، اختلال در اینترنت و خدمات دیجیتال، اعلام تعطیلی ادارات و مدارس به دلیل سرما، گرما یا ناآرامیهای اجتماعی و تصمیمات لحظهآخری برای گسترش تعطیلات میشود.
این موج مستمر بیثباتی، چنان بر برنامهریزیهای شخصی، اقتصادی و تحصیلی سایه انداخته که **تعطیلات آبیِ تقویم، در دریای مواج تعطیلات ناگهانی به چشم نمیآیند. برنامه سفرها لغو، پروژهها عقب میافتد، قرارهای کاری به هم میریزد و یک اضطراب دائمی از «نمیدانم فردا چه میشود» جایگزین امنیت خاطر ناشی از یک تقویم قابل پیشبینی میگردد.
تعطیلات ملال آور
سال ۱۴۰۵ در تقویم، سالی با تعطیلات متعارف و قابل مدیریت به نظر میرسد. اما در واقعیت عینی، این سال نیز مانند سالهای گذشته، ممکن است صحنه تاختوتاز «تعطیلات ناگهانی» باشد؛ تعطیلاتی که نه جشن و استراحت که همراه با اخم، استرس و زیان اقتصادی است. در چنین شرایطی، شاید وقت آن رسیده که نهادهای مسئول به جای تمرکز صرف بر تعداد روزهای تعطیل تقویمی، به فکر ایجاد ثبات و پیشبینیپذیری در مدیریت زیرساختها و امور جاری کشور باشند، تا «تعطیل برنامهریزی شده» بار دیگر معنای واقعی خود را بازیابد.
