براساس تصمیم اخیر کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC)، سه باشگاه استقلال، سپاهان و تراکتور به عنوان نمایندگان ایران در لیگ الیت آسیا و لیگ قهرمانان سطح دو، از امتیاز میزبانی محروم شده و موظف هستند دیدارهای خانگی خود را در کشور ثالث برگزار کنند؛ تصمیمی که در مقطع فعلی، فشار سنگینی را به این باشگاهها تحمیل خواهد کرد.
باشگاههایی که همین حالا نیز با محدودیت منابع مالی دستوپنجه نرم میکنند، حالا باید علاوه بر هزینههای جاری، بار سفرهای خارجی، اقامت و برگزاری مسابقات خانگی در خارج از کشور را نیز به دوش بکشند؛ شرایطی که میتواند توازن مالی آنها را بیش از گذشته برهم بزند.
برآوردها نشان میدهد هر تیم برای برگزاری تنها یک بازی خانگی در کشور ثالث، باید رقمی بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار دلار هزینه کند؛ مبلغی که شامل اجاره ورزشگاه، اقامت، حملونقل و هزینههای اجرایی مسابقه است، آن هم برای دیداری که عملاً «میزبانی» محسوب نمیشود.
هرچند برگزاری مسابقات روی چمنهای استاندارد کشورهای حاشیه خلیج فارس میتواند تنها نکته مثبت این تصمیم باشد، اما این مزیت در برابر فشار اقتصادی سنگینی که به باشگاهها وارد میشود، چندان قابل دفاع نیست؛ بهویژه در شرایطی که درآمدزایی فوتبال ایران از محل بلیتفروشی و حق پخش بسیار محدود است.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که استقلال، سپاهان و تراکتور شانس بالایی برای صعود به مراحل بعدی رقابتهای آسیایی دارند؛ تداوم این تصمیم به معنای تکرار چندباره هزینههای سنگین و ورود باشگاهها به یک مسیر فرسایشی خواهد بود.
حالا نگاهها به فدراسیون فوتبال ایران دوخته شده؛ اینکه آیا با ارائه دفاعیهای مستند برای بازگرداندن حق میزبانی اقدام خواهد کرد یا تصمیم AFC بدون تغییر اجرایی میشود؛ تصمیمی که در صورت تداوم، میتواند دامنه آن به میزبانی رویدادهای ملی نیز کشیده شود.
