زمانی که ترکیب اولیه تیم ملی امید برای بازی اول در جام ملتهای آسیا مقابل کره جنوبی اعلام شد، همه از غیبت دو اسم تعجب کردند. یکی از سه لژیونری که همراه تیم ملی به عربستان رفت و ستاره جوان استقلال که در طول این فصل بازیکنی موثر بوده و در اسکلت تیمهای ملی جوانان و همین تیم امید، در ماههای گذشته بازیکنی ثابت بود.
محمد مهدی زارع مدافع فصل قبل گل گهر که به تیم ملی بزرگسالان هم دعوت میشد و امیر محمد رزاق نیا هافبک دفاعی استقلال که اتفاقاً او هم از گل گهر در این تابستان راهی تیم بزرگ پایتخت شد، دو غایب بزرگ ترکیب تیم امید بودند. هر دو ستاره گل گهر را در این تابستان تیمهای بزرگ میخواستند!
اما بیشتر از غیبت زارع، نبودن رزاق نیا به چشم میآمد. او که در تیم ملی جوانان و همین تیم امید در تورنمنتها و بازیهای قبلی، فیکس بود و از آن مهمتر، همیشه شماره ۸ را به تن میکرد که برای بازیکنان اصلی و بزرگ هر تیم است. او در فصل اول حضور در استقلال هم صاحب این شماره شد که حاکی از جایگاه او نزد مربیان بود.
وقتی تیم ملی امید به زمین آمد، این شماره بر تن پوریا لطیفی فر -دیگر نماینده گل گهر در تیم ملی امید- بود! رزاق نیا در لیگ برتر و لیگ قهرمانان آسیا و از جایی به بعد، جور غیبت اندونگ و روزبه چشمی را کشید. آنقدر خوب بود که با بازگشت چشمی، جای خود در ترکیب اصلی را نگه داشت. اما وقتی در نیمه دوم و در دقیقه ۶۲ نخستین تعویض تیم ملی امید انجام شد، راز این غیبت هم مشخص شد.
با خروج محمد جواد حسین نژاد (و البته عباس حبیبی در دو تعویض همزمان دقیقه ۶۲) رزاق نیا و محمد حسین صادقی به میدان آمدند و بازوبند کاپیتانی بعد از حسین نژاد، به پوریا لطیفی فر سپرده شد تا دلیل اعتماد کادر فنی به این ستاره گل گهر -که خلاف رزاق نیا در تیم خودش هم فیکس نیست- مشخص شود.
شاید ندیده باشید: قلعهنویی: خدا خواست تا شکیل اونیل جلوی ترامپ اسم ایران را در بیاورد
وبگردی و دیدنیهای ورزش
