روبرتو کارلوس، اسطوره برزیل و رئال مادرید، پس از تشخیص مشکل قلبی، تحت عمل جراحی اورژانسی قرار گرفت. کارلوس ابتدا به بیمارستان مراجعه کرد، زیرا دچار لخته کوچک خون در پا شده بود. با این حال، پس از انتشار شایعات نادرست مبنی بر سکته قلبی او، اسطوره برزیلی تصمیم گرفت وضعیت واقعی خود را به هواداران توضیح دهد.
یک اسکن کامل بدن با MRI مشکل قلبی او را مشخص کرد و به همین دلیل، این بازیکن ۵۲ ساله تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفت تا یک لوله پزشکی نصب شود. طبق گزارش نشریه آاس، این عمل که معمولاً حدود ۴۰ دقیقه طول میکشد، به دلیل بروز برخی پیچیدگیها تقریباً سه ساعت طول کشید.
کارلوس پس از عمل به مدت ۴۸ ساعت تحت نظر و مراقبت پزشکی در بیمارستان بود، اما با انتشار پستی در شبکههای اجتماعی، شایعات مربوط به سکته قلبی خود را رد کرد و وضعیت خود را توضیح داد.
او در اینستاگرام نوشت: «میخواهم اطلاعاتی را که اخیراً در فضای مجازی منتشر شده روشن کنم. من به تازگی تحت یک عمل پزشکی پیشگیرانه قرار گرفتم که از قبل با تیم پزشکیام برنامهریزی شده بود. این عمل با موفقیت انجام شد و من در سلامت کامل هستم. من دچار سکته قلبی نشدم. در حال حاضر در حال بهبودی هستم و منتظر بازگشت به شرایط کامل جسمانی و ادامه فعالیتهای حرفهای و شخصی خود هستم. از همه کسانی که پیامهای حمایت، محبت و نگرانی ارسال کردهاند صمیمانه تشکر میکنم. به همه اطمینان میدهم که جای نگرانی نیست. سپاس قلبی من به تیم پزشکی که از من مراقبت کردند.»
این مدافع چپ برزیلی به عنوان یکی از بهترین مدافعان چپ تاریخ فوتبال شناخته میشود. با پای چپ فوقالعاده قدرتمند، کارلوس مسئول اجرای ضربات ایستگاهی هم برای باشگاه و هم برای تیم ملی بود. یکی از معروفترین گلهای او، یک ضربه آزاد از فاصله ۴۰ یاردی به فرانسه در بازی افتتاحیه رقابتهای بینالمللی دوستانه فرانسه ۱۹۹۷ بود که عملاً قوانین فیزیک را به چالش کشید؛ این گل در مسیر آمادهسازی تیم برزیل برای جام جهانی ۱۹۹۸ به ثمر رسید.
کارلوس بخشی از تیم ملی برزیل در جام جهانی ۱۹۹۸ بود که تا فینال پیش رفت اما در نهایت به میزبان، فرانسه، باخت. او چهار سال بعد دوباره با تیم ملی بازگشت و موفق شد پنجمین جام جهانی برزیل را در مسابقات کره جنوبی و ژاپن به دست آورد.
روبرتو کارلوس فوتبال حرفهای خود را از باشگاه سن ژوآئو آغاز کرد و در سال ۱۹۹۵ به اینتر ایتالیا منتقل شد. او در سال ۱۹۹۶ به رئال مادرید پیوست و ۱۱ سال در این باشگاه ماند، چهار بار قهرمان لالیگا و سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد، پیش از آن که در سال ۲۰۰۷ به فنرباغچه ترکیه برود.
کارلوس همچنین در رقابت توپ طلای ۲۰۰۲ نزدیک بود جایزه را ببرد و در نهایت به مقام دوم رسید، پشت سر هموطنش رونالدو که کفش طلای جام جهانی همان سال را کسب کرده بود. دروازهبان آلمانی، اولیور کان، مقام سوم را کسب کرد.
در دوران حرفهای بینالمللی خود، کارلوس دو بار قهرمان کوپا آمریکا و یک بار قهرمان جام کنفدراسیونها شد و افتخارات بسیاری برای تیم ملی برزیل به دست آورد.
از زمان خداحافظی از فوتبال حرفهای در سال ۲۰۱۲، کارلوس مرتباً در مسابقات خیریه شرکت کرده است. او سال نو را در بیمارستان برزیل آغاز کرد، اما با توجه به ماهیت عمل و مراقبتهای پزشکی، انتظار میرود به طور کامل بهبود یابد و سلامت خود را باز یابد.
بیشتر بخوانید: روبرتو کارلوس در بیمارستان بستری شد؛ جراحی اورژانسی و وضعیت نگرانکننده اسطوره رئال مادرید
