کهکشان NGC 1792 توجه ویژه اخترشناسان را به خود جلب کرده، زیرا به عنوان یک «کهکشان ستارهفشان» طبقهبندی میشود. این اصطلاح به کهکشانی اشاره دارد که نسبت به اندازه خود، با نرخ استثنایی بالایی در حال تشکیل ستارههای جدید است.
در این کهکشان، بازوهای مارپیچی مملو از مناطقی هستند که ابرهای متراکم گاز در حال رمبش و تشکیل ستارههای تازه هستند.
به مجله اینترنتی مفید و به نقل از SciTechDaily، گفتنی است یکی از دلایل این رونق ستارهزایی، رابطه نزدیک آن با کهکشان همسایه بزرگتر و پرجرمتر NGC 1808 است. کشش گرانشی قوی بین این دو کهکشان، انجیسی ۱۷۹۲ را مختل کرده و مخازن گاز آن را به تلاطم واداشته است.
گفته میشود هنگامی که گاز توسط گرانش فشرده میشود، احتمال فروپاشی و تشکیل ستاره افزایش مییابد.
هابل پیشتر در سال ۲۰۲۰ تصاویری از این کهکشان ثبت کرده بود، اما نماگاه جدید ترکیبی از رصدهای پیشین با دادههای اضافی جمعآوریشده در طول سال ۲۰۲۵ است که به دانشمندان امکان میدهد دید عمیقتری به کهکشان داشته باشند.
یکی از چشمگیرترین ویژگیهای این تصویر، وجود مناطق قرمز درخشان پراکنده در امتداد بازوهای مارپیچی است. این لکههای روشن از پدیدهای به نام «انتشار اچ-آلفا» ناشی میشوند.
این نور زمانی تولید میشود که ستارههای جوان پرانرژی، تابش فرابنفش قدرتمندی ساطع میکنند که الکترونها را از گاز هیدروژن اطراف جدا میکند. هنگامی که الکترونها با اتمهای هیدروژن بازترکیب میشوند، گاز طول موج قرمز خاصی از نور را منتشر میکند که نشانهای قطعی از ستارههای تازهمتولدشده است.
این مناطق درخشان همچون تابلوهای راهنمای کیهانی عمل میکنند و مکانهای ستارهزایی را آشکار ساخته و فعالیت شدیدی را برجسته میکنند که انجیسی ۱۷۹۲ را به هدفی اینچنین جذاب برای مطالعه تبدیل کرده است.
Source link
