به مجله اینترنتی مفید، در ماههای اخیر، هر دو شرکت OpenAI و Perplexity از مرورگرهای وب اختصاصی خود رونمایی کردهاند؛ اقدامی که نشان میدهد ادغام مستقیم قابلیتهای پیشرفته هوش مصنوعی در ساختار مرورگرها میتواند شیوه دسترسی کاربران به محتوای دیجیتال را بهصورت اساسی دگرگون کند.
در همین راستا، مایکروسافت نیز با ادغام چتبات Copilot در مرورگر Edge، حضور هوش مصنوعی را در این محصول گسترش داده و این امکان را فراهم کرده است که کاربران همزمان با وبگردی، پرسشهای خود را از چتبات مطرح کنند.
این تحولات، تازهترین فصل از رقابت فشرده میان غولهای فناوری و استارتآپها برای کسب مزیت رقابتی در میدان هوش مصنوعی به شمار میرود.
مارک سورمن، رئیس بنیاد موزیلا، با اشاره به اهمیت این روند اعلام کرده است که مرورگرهای مبتنی بر هوش مصنوعی «نحوه تعامل همه ما با اینترنت در آینده» را شکل خواهند داد. او همچنین تأکید کرده که فایرفاکس در نظر دارد امکان انتخاب مدل هوش مصنوعی دلخواه کاربر برای ادغام در مرورگر را فراهم کند.
از تحقیق تا اجرا
مهمترین تحول در این نسل تازه از مرورگرها، گذار از مفهوم سنتی «رندر صفحه» به سمت استفاده از «عوامل هوشمند» است. در حالی که مایکروسافت، Copilot را عمدتاً برای کمک به درک مفاهیم و محتوا به کار گرفته، پروژههایی مانند مرورگر Atlas از OpenAI فراتر رفته و به انجام وظایف واقعی نظیر رزرو بلیت یا برنامهریزی قرار ملاقاتها بهصورت خودکار نزدیک شدهاند.
این روند موجب شده است کمپانیهای بزرگی مانند موزیلا تأکید کنند که معیار اصلی برتری در آینده، دیگر سرعت مرورگر نخواهد بود؛ بلکه نوع «مغز دیجیتال» یا سامانه هوشمندی است که کاربر برای مدیریت فعالیتهای آنلاین خود برمیگزیند.
قلعه گوگل و واکنشها
با وجود فشارها و حملات پیدرپی استارتآپها، گوگل همچنان با در اختیار داشتن سهمی حدود ۶۳ درصد از بازار مرورگرها، جایگاه خود را حفظ کرده است. این شرکت نهتنها موضع دفاعی نگرفته، بلکه با ادغام مدلهای پیشرفته Gemini ۳، رقابت را به هسته مرورگر کروم کشانده و این محصول سنتی را به بستری برای تعامل هوشمند و گفتوگو محور تبدیل کرده است.
استراتژی غولهای فناوری در این مرحله آن است که با ارائه قابلیتهای هوشمند درون مرورگری که کاربران سالها به آن خو گرفتهاند، از خروج آنها بهسوی سرویسهای مستقلی مانند «ChatGPT» جلوگیری کنند و اکوسیستم دیجیتال خود را حفظ نمایند.
مالیات نوآوری
همزمان با این جهش فناورانه، چالشهای امنیتی بیسابقهای نیز پدیدار شده است. در صدر این تهدیدها، حملات موسوم به «تزریق دستور» قرار دارند؛ حملاتی که در آن مهاجمان میتوانند با دستکاری دادههای مرورگر، زمینه اجرای کدها یا نرمافزارهای مخرب را فراهم کنند.
این مخاطرات سبب شده است مؤسسات پژوهشی معتبری مانند گارتنر نسبت به اتکای بیش از حد به مدلهای هوش مصنوعی برای مدیریت دادههای حساس هشدار دهند.
در پاسخ به این نگرانیها، شرکتهای فناوری در تلاشاند با ارائه سازوکارهایی تحت عنوان «حریم خصوصی اختیاری»، اطمینان دهند که دادههای مربوط به وبگردی کاربران تنها با رضایت صریح آنها و صرفاً برای آموزش مدلها مورد استفاده قرار میگیرد؛ تلاشی برای ایجاد تعادل میان نوآوری پیشرفته و حفظ امنیت و اعتماد در فضای دیجیتال.
